Oei, wat een verleiding! Met het openen van een leeg Word-document nodigde Copilot me uit om me te ‘helpen’… Een verleidelijk aanbod om gebruik van te maken! Maar met de discussie hedenochtend aan de ontbijttafel met mijn geliefde vrouw, durfde ik eigenlijk niet. Tegelijkertijd wilde ik uit nieuwsgierigheid en recalcitrantie graag AI gebruiken. De liefde won en maakt dat ik ouderwets zit te stoeien om een interessante Blog van 500 woorden te produceren.
AI en ik…
Mijn relatie met AI is het best te beschrijven als ‘afstandelijk’. Ik ben zeker geen taalpurist en heb altijd haast in mijn leven. Dus AI zou de versnelling kunnen brengen. Toch trekt AI me niet aan, zeker als het gaat om een boodschap over te brengen. Ik merk dat het vinden van de juiste woorden een creatief proces is waar ik veelal van geniet, ook al heb ik een deadline. Maar ja, die deadline heb ik ook nodig om tot iets (moois) te komen. Natuurlijk deel ook ik de zorg van velen dat AI vaak middelmaat oplevert. Of zoals critici zeggen: “beige”. Beide termen passen niet zo goed bij me. En, laat ik eerlijk zijn, ik ben vooralsnog onvoldoende vaardig in prompten en converseren met AI. Al voelt het wel heel fijn dat AI me altijd complimenteert naast dat het me geeft wat ik wil lezen (gevaarlijk, ik weet het!). De laatste reden voor mijn afstandelijkheid is mijn lieve vrouw die specialist is in verduurzaming van de digitale wereld. De argumenten en cijfers die ze levert, liegen er niet om!
AI en FM…
AI en FM leek mij een afstudeerwaardige onderzoeksvraag, maar onze beoogde afstudeerder koos (gelukkig!) voor sociale cohesie. Dus de waarde van AI voor FM blijft voor mij even een onbeantwoorde vraag, en ik ben dus zeker benieuwd naar de best practices. Mijn vraag is of er al facilitaire succesverhalen zijn die dankzij de inzet van AI-agents disruptief zijn? En grote impact hebben op ons vakgebied? Hebben we inderdaad geen FMIS meer nodig doordat we die met behulp van AI bouwen in luttele minuten? En hebben we dan betere gevalideerde stuur- en verantwoordingsinformatie die is gevisualiseerd in een real time dashboard? En krijgen we door AI meer tijd voor creativiteit, klantgerichtheid en gastvrijheidsconcepten? Vooralsnog denk ik vooral te zien dat (mede)menselijkheid onder druk staat. Wat zegt een door AI gegeneerde sollicitatiebrief nog over jou als persoon en mens? En hoeveel parate kennis hebben (jong) professionals straks nog (nodig)? Of is kennis oldschool en moeten we leren vertrouwen op de kennis van AI?
Al met al zijn het spannende tijden. Ik blijf zoekende in mijn relatie tot AI, als mens en als professional. Ik ben nog niet toe aan een therapeutisch praatgroepje, maar het is wel een thema waar we met elkaar als FM-professionals nog veel over zullen (moeten) praten en afwegen.
De neiging is er nog steeds: AI vragen of ik een leuke column heb geschreven… Maar nee, ik doe het niet en laat het oordeel aan jou als lezer over!!